به گزارش پایگاه اطلاعرسانی سیما، مجید آقاکریمی، بازیگر در خصوص بازی در نقش اول سریال «گذرگاه» و همکاری با تلویزیون پس از سال ها گفت: از نظر من، بدون هیچ تعارفی، هر بازیگری که نقشی را در یک سریال یا فیلم ایفا می کند —حال آن نقش اصلی محسوب شود یا نه— اگر وظیفهٔ خود را به درستی انجام دهد، نقش اول است. تفاوت من فقط در طول و حجم کارم است که عملاً از دیگران بیشتر میشود.
وی اضافه کرد: پارسال، تقریباً فروردین ماه، از سوی کارگردان به همکاری دعوت شدم. او مرا می شناخت و گفته بود که برخی کارهای من از جمله تئاترها، فیلم های کوتاه، یا آثار دیگری را که در آنها بازی کرده بودم، دنبال کرده است.
بازیگر «گذرگاه» درباره پروسه دعوت به کار توضیح داد: کارگردان لطف داشت و برای این نقش به من اعتماد کرد. او گفت برای این نقش روی من فکر کرده است. چند جلسه با هم صحبت کردیم و شخصیت را به من معرفی کرد. این نخستین بار بود که نقش اول یک سریال تلویزیونی به این شکل به من واگذار میشد و مسئولیت بزرگی هم بود. اما خوشبختانه از آنجا که بسیاری از وجوه این کاراکتر برای من ملموس بود —چون من در دههٔ 60 نوجوان بودم و در آن دوره زندگی کرده ام، بنابراین می دانستم چه ویژگی هایی در این کاراکتر وجود دارد، پس خوشحال شدم و کاراکتر را پذیرفتم.
وی دربارهٔ نقش مأمور امنیتی که از کلیشه ها هم به دور است، بیان کرد: به شخصه در هر کاری که انجام می دهم سعی دارم از کلیشه ها دوری کنم، در هر زمینه چه صداپیشگی، چه بازیگری، یا هر حوزهٔ دیگر ناخودآگاه این اتفاق برایم رخ می دهد که از کلیشه ها دوری کنم. دربارهٔ این کاراکتر یک نکته وجود داشت و این نقش صرفاً یک مأمور امنیتی نبود، از نگاه من و از نظر کارگردان.
وی اضافه کرد: پیش تر هم اشاره کرده ام که این کاراکتر، شخصیتی نمادین است. جمع این وجوه در وجود چنین کاراکتری در جهان واقعیت، اگر وجود داشته باشد خیلی ایدهآل است. این شخصیت جنبهٔ اسطوره ای پیدا میکند. این آدم از نظر من نماد افرادی است که در طول تاریخ می شناسیم و دغدغه شان امنیت مردم، رفاه، شادی و امنیت کشورشان است. جمع این وجوه در این کاراکتر وجود دارد.
وی درباره ویژگی هایی که برای این کاراکتر در نظر گرفته است، گفت: با توجه به ویژگی های خود کاراکتر فکر کردم وجه بیرونی کاراکتر چیزی بهتر از سادگی نیست. یعنی قرار نیست این آدم کار عجیبی انجام دهد یا حرکتی استثنایی داشته باشد. به نظر من، این موضوع برای مردم ملموس تر است.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا برای کاراکتر خود از نمونه های واقعی ایده گرفته است یا خیر، گفت: واقعیت این است که سعی کردم مانند کاراکتر فکر کنم و قدم به قدم در پیرامون او حرکت کنم. سپس دغدغهٔ آن کاراکتر را به دغدغهٔ خود تبدیل کنم. در نهایت این اتفاق و نگاه به دور از کلیشه ناخودآگاه رخ می دهد، و حرکات، استایل، گفتار و آهنگ کلامتان شبیه همان شخصیتی می شود که باید باشید. من در بازیگری دربارهٔ پیدایش یک نقش، چنین فکر می کنم.
وی در پایان درباره سختی و فشار این سریال عنوان کرد: تاکنون تجربهٔ 9 ماهه درگیری با یک کار را نداشته ام. هم از نظر کاری و هم از نظر زمانی، کاری فشرده بود. اتفاقاً ما تئاتری هم داشتیم که یک سال و نیم در حین همین کار، در حال اجرا بود و زمان آن هفت ساعت بود. اما این که طی چندین ماه با نقشی درگیر باشم و راکورد حفظ کنم سختی های خودش را داشت. به ویژه که اتفاقات زیادی هم وسط کار پیش آمد. کار ما با جنگ شروع شد و پایان کار هم به جنگ خورد و همین اتفاقات هم چالش های دیگری را به وجود آورد.
انتهای پیام/ن