به گزارش پایگاه اطلاعرسانی سیما، به نقل از روابط عمومی رسانه ملی، مهدی جمشیدی درخصوص شکلگیری ایده تولید این برنامه توضیح داد: رهبر شهید انقلاب در دهه گذشته، با طرح یک مفهوم خاص، نوعی جهاد تبیین را مطرح کردند. میدانیم که تبیین یعنی گفتن و بازگفتن و مقصود این است که آرمانها و ارزشها میتوانند جامعه ایران را با استدلال و منطق به ذهنیت اجتماعی ارائه کنند.
وی تصریح کرد: اینگونه نیست که استدلالها و آرمانها شعاری یا دستوری باشند، بلکه واقعاً میتوان از منظر عقلانی و منطقی به آنها نگاه کرد و حقایق را بازگفت. پس برنامه «سنجه» از نظر اثباتی بر این حقیقت تکیه میکند و از نظر سلبی نیز در برابر یک جریان ضد تبیین و آغشته به تحریف روشنفکری سکولار قرار دارد و هدف اصلی و عمده آن مواجهه چالشی با جریان روشنفکری سکولار است که همان جریان لیبرال ایرانی محسوب میشود که در عرصه عمومی و حتی دانشگاهی حضور دارد و تولید فکر تجددی میکند.
جمشیدی افزود: اگر در قالب جهاد تبیین بخواهیم به مسئله نگاه کنیم، به نظرم باید اولویت را به مواجهه معرفتی و نظری بدهیم. یعنی اندیشههای این جریان نهتنها در رسانه محدود نشود، بلکه در رسانه باید مطرح و نقد نیز بشود. حتی حرفهایی را که از بخشی از خطوط قرمز عبور میکنند، من در این برنامه با صراحت، عین جملات را خواندم و در عین حال نقد کردم.
بالندگی تفکر دینی و انقلابی
این استاد دانشگاه اظهار کرد: من از استاد شهید مطهری آموختهام که به هیچ عنوان نباید از مواجهه با رشد و رویش افکار مخالف و منتقد هراسید. بلکه باید مواجه شد و نقد کرد و اتفاقاً ثمره این مواجهه، بالندگی تفکر دینی و انقلابی است.
جمشیدی با بیان اینکه «سنجه» یک معرکه و میدان رسانهای برای زد و خورد افکار با یکدیگر، بهمعنای مثبت و مطلوب آن است، اظهار کرد: وقتی درباره کار رسانهای صحبت میکنیم، کار رسانهای ضرورتهای خودش را دارد. میخواهیم دنبال چیزی جذاب و در عین حال جدی باشیم. در برنامه «سنجه» شاید آن شلوغکاریها و جذابیتهای برخی برنامههای دیگر را نبینیم، اما برنامه به نوع خود مخاطب خاصش را پیدا کرده و کسانی که علاقهمندند، آن را با دقت دنبال میکنند.
توجه به عنصر روزآمدی در انتخاب موضوعات
این پژوهشگر عنوان کرد: نباید برنامهای مانند «سنجه» به کلاس درسی تبدیل شود که یک دوربین کاشته شده و یک نفر فقط سخن بگوید. آن چیزی که از عهده من برمیآمد، انتخاب موضوعات و نحوه پرداخت آنها بود.
اولین کاری که برای «سنجه» کردم، این بود که دیدگاههای دیگران، مخالفان و منتقدان را روزانه در نظر گرفتم و روی میز رسانه گذاشتم. نکته دوم این بود که جنگ را بر صدر نشاندم؛ یعنی همه چیز را در نسبت با جنگ، روشنفکری سکولار و موقعیت جنگی دیدم. امروز مسئله، مسئله جنگ است و من سعی کردم نسبت جریان روشنفکری سکولار را با جنگ به میدان بیاورم.
ترکیب رسانه و معرفت در «سنجه»
این پژوهشگر با تأکید بر ترکیب رسانه و معرفت در «سنجه» توضیح داد: در این برنامه تلاش کردم از وجوه انتزاعی و خستهکننده مباحث پژوهشی و از هویت منفی که اسمش را میگذارم شعاری و سیاستزده، دور باشم. سعی کردم ترکیب معقولی بسازم؛ یعنی برنامه از جنبه استدلالی تهی نشود و اغلب از زاویه منطقی بحث شود.
وی در پاسخ به پرسشی درباره مخاطب هدف برنامه «سنجه» اظهار کرد: برنامه برای توده عموم ساخته نشده، چراکه شبکه چهار، شبکهای فرهیختگانی است و طبیعتاً مخاطب خاص دارد، اما مخاطب خاص فقط نباید به علما و استادان دانشگاه محدود شود. طلاب، دانشجوها و حتی بانوی خانهداری که اهل کتابخواندن است هم از این جنساند. به یک اعتبار، اینها هم مخاطبان فرهیخته جدیاند. نخبه فقط قلههای فکری جامعه نیست. هر کس که اهل فکر، مطالعه و تعمق باشد، نخبه است.
صراحت و شفافیت گفتارهای رسانهای
جمشیدی ادامه داد: مطلب دیگر صراحت و شفافیت گفتارهای رسانهای در «سنجه» بود که نسبت به این ایده بازخوردهای خوبی گرفتم. ما در این برنامه در گفتن حقایق کمتر پروا و ملاحظه به خرج دادیم و سخن کلی و در لفافه گفته نمیشود. در برنامه «سنجه» مخاطب با جزئیات و عینیات مواجه میشود، نه کلیاتی که به هیچجا و به هیچکس و به هیچ چیزی تماس پیدا نکند و همه با آن همداستان و همرأی باشند. پژوهشگر پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی ضمن اشاره به اینکه نقد لبه تیز دارد و بدون برندگی و گزندگی بیفایده است، اظهار کرد: اگر «سنجه» لبه تیز نداشته باشد، از خصوصیات نقد بودن تهی میشود. نقد باید حتماً وجوه منفی، اشکالات و معایب را برملا و تناقضها را استخراج کند.
انتهای پیام/ن