به گزارش پایگاه اطلاعرسانی سیما، به نقل از روابط عمومی رسانه ملی، برنامه «ماجرا» که در فضای مونولوگ تولید شده است، از روزهای ابتدایی جنگ، ضبط و مراحل تولید خود را آغاز کرده و بینشی عمیق به مخاطبان خود ارائه میدهد.
جواد لیانی، تهیهکننده برنامه «ماجرا»، درباره شکلگیری این اثر گفت: با آغاز جنگ و همزمان با شرایطی که جامعه با آن روبهرو شد، به این نتیجه رسیدیم که چنین برنامهای برای آنتن تلویزیون لازم است. آن روزها وقتی برنامههای شبکههای مختلف را دنبال میکردم، میدیدم که در بسیاری از آنها کارشناسان حضور دارند و صرفاً به تحلیل اتفاقات میپردازند. ما نیز میخواستیم نسبت به این رویدادها واکنش داشته باشیم، اما نه در قالب تحلیلهای مرسوم، بلکه در قالبی لطیفتر، قصهمحور و روان. درواقع منظور از لطافت این بود که به سراغ تصاویر خشن، زمخت و دلخراش نرویم. احساس میکردیم مردم در موقعیت بحرانی و پراضطراب، از نظر روحی و روانی ظرفیت مواجهه مداوم با صحنههای خشونتآمیز را ندارند؛ بنابراین تلاش کردیم روایتهایی خلق کنیم که ضمن بازگویی واقعیتها، قابلیت دنبال شدن داشته باشند و مخاطب را با خود همراه کنند. درعینحال میخواستیم این وقایع ثبت شوند تا آنچه بر مردم گذشته، به فراموشی سپرده نشود.
لیانی درباره شیوه انتخاب موضوعات توضیح داد: حدود ۵۰ مورد از اتفاقات مهم جنگ، ازجمله حادثه مدرسه میناب، بیمارستان فارابی و چندین رخداد دیگر را فهرست کردیم. سپس از گروه نویسندگان خواستیم براساس این اتفاقات، داستانهایی بنویسند که ریشه در واقعیت داشته باشند، اما الزاماً بازسازی مو به موی رخدادهای تاریخی نباشند. برای مثال در قصه مربوط به بیمارستان فارابی، اصل حادثه واقعی است و در پایان برنامه نیز تصاویر واقعی آن بیمارستان نمایش داده میشود، اما پدری که در داستان شاهد تولد فرزندش است، لزوماً یک شخصیت واقعی نیست. این شخصیت میتواند ساخته ذهن نویسنده باشد. درواقع اتفاقات واقعیاند، اما روایتها در بسیاری از موارد، نمایشی شدهاند. ما از بازیگران استفاده میکنیم و برای تأثیر بیشتر، برخی جزئیات را در قالب داستان بازآفرینی میکنیم.
تهیهکننده «ماجرا» با اشاره به معیارهای انتخاب موضوعات گفت: اولویت ما موضوعاتی بود که بار دراماتیک و تراژیک بیشتری داشتند و میتوانستند تأثیر عمیقتری بر مخاطب بگذارند. البته تلاش کردیم همه روایتها به بمباران و انفجار ختم نشوند. جنگ فقط در میدان نبرد خلاصه نمیشود؛ جنگ بر زندگی مردم، خانوادهها، کودکان و روابط انسانی نیز اثر میگذارد و ما میخواستیم این وجوه را هم نشان دهیم.
وی افزود: باور داریم امروز جامعه بیش از هر زمان دیگری به امید و انگیزه نیاز دارد. حتی وقتی درباره آسیب دیدن کودکان در جنگ صحبت میکنیم درواقع به خانوادهها و مادرانی میرسیم که در چنین شرایطی باید از فرزندان خود مراقبت کنند و برای آنها آرامش و امید بسازند.
لیانی درباره تأثیر احساسی برخی داستانها بر عوامل برنامه گفت: گاهی فضای روایت آنقدر اثرگذار میشد که هنگام ضبط، عوامل پشتصحنه نیز تحتتأثیر قرار میگرفتند. بارها پیش آمد که بازیگر در حین اجرا گریه میکرد و همین موضوع باعث میشد صدابردار، فیلمبردار یا دیگر اعضای گروه نیز متأثر شوند. در چنین مواقعی ناچار میشدیم ضبط را متوقف کنیم تا همه به حالت عادی بازگردند و سپس کار را ادامه دهیم.
تهیهکننده «ماجرا» ادامه داد: از مشکلات جدی ما، مسائل اقتصادی و محدودیتهای بودجهای بود که با پیشآمد جنگی تشدید شد. ازسویدیگر، یافتن روایتهایی که هم جذاب باشند و هم مخاطب را درگیر کنند، کار آسانی نبود. تلاش کردیم بهترین نویسندگان را به همکاری دعوت کنیم.
لیانی درباره تفاوت «ماجرا» با دیگر برنامههای مشابه گفت: ویژگی مهم این برنامه آن است که میتواند همه گروههای سنی، بهویژه نوجوانان و جوانان را با خود همراه کند. ما در برنامه از دکور، نور، رنگ و مهمتر از همه قصه بهره گرفتهایم. تجربه به ما ثابت کرده است که هر جا قصه گفتهایم، توانستهایم حتی مخاطبان خاکستری را نیز جذب کنیم. تلاش کردیم تا همه قشرهای جامعه دیده شوند؛ از دانشآموزان و کودکان گرفته تا مادران، کارگران، کارکنان مراکز درمانی، اصناف، مشاغل و دیگر گروههای اجتماعی. به همین دلیل مخاطب در هر سن و جایگاهی میتواند بخشی از خود را در داستانها پیدا کند و این شاید مهمترین تفاوت «ماجرا» با سایر برنامههای همردهاش باشد.
تهیهکننده «ماجرا» در پایان درباره مهمترین مأموریت این برنامه گفت: مهمترین مأموریت ما مقابله با فراموشی است. تلاش کردیم اجازه ندهیم اتفاقاتی که بر مردم ما گذشته، به دست فراموشی سپرده شود. باور داریم روایت این حوادث برای نسل امروزوفردا ضروری است. شرح این جنایت باید در اذهان بماند. تاکنون ۱۵ قسمت از برنامه تولید شده و ادامه تولید و پخش آن نیز براساس تصمیم و صلاحدید مدیران رسانه خواهد بود.
انتهای پیام/ن